Kontakt z naturą, aktywność fizyczna, medytacja, prawidłowe oddychanie, opanowanie sztuki odpuszczania czy nawet lektura ulubionej książki to tylko kilka ze sposobów na to jak się wyluzować psychicznie. Z tego artykułu dowiesz się więcej na ten temat oraz poznasz bliżej najskuteczniejsze i tylko naturalne metody na wyluzowanie.

Stres i nadmiar obowiązków, czyli nasze życie w pigułce

W naszym życiu jest mnóstwo stresujących czynników – są nimi między innymi praca, życie prywatne, rodzicielstwo czy informacje ze świata, które docierają do nas przez różne media. Ponadto staramy się być doskonali i perfekcyjni we wszystkim co robimy (dotyczy to najczęściej szczególnie kobiet!). Chcemy być dobrymi rodzicami, wzorowymi pracownikami, perfekcyjnymi gospodarzami w domu i najlepszymi przyjaciółmi na każde zawołanie.

Niestety prędzej czy później uświadamiamy sobie, że tak po prostu nie da się żyć, a ciągłe napięcie i nadmiar obowiązków prowadzą do powolnej destrukcji naszego organizmu. Przez pernamentny stres i życie w ciągłym pędzie stajemy się przemęczeni, sfrustrowani, rozdrażnieni, spada nasza koncentracja i ogólna wydajność, a także, nierzadko, zaczynają pojawiać się różne dolegliwości fizyczne i psychiczne. Dokuczają nam bóle głowy czy pleców, pojawiają się zaburzenia odżywiania, nieregularne miesiączki czy problemy z potencją, a także bezsenność, choroby autoimmunologiczne, choroby serca lub depresja i lęki. 

Jak się wyluzować psychicznie?

Na szczęście istnieją proste i naturalne sposoby, aby przywrócić swój organizm do równowagi, wyluzować i odpocząć. Nie potrzebujemy do tego ogromnych nakładów finansowych, specjalnych kursów czy długich treningów. Większość z naszych propozycji możesz wprowadzić do swojego życia tu i teraz! 

Pamiętajmy jednak, że stresu czy napięcia nie da się pozbyć całkowicie. I dobrze. One także są potrzebne w naszym życiu. Zadbajmy jednak o to, aby towarzyszyła nam w życiu przede wszystkim równowaga. Stres bywa motywujący, ale z przewlekłym stresem musimy zacząć sobie radzić sami. Najlepiej jak najszybciej!

Aktywność fizyczna

Daje nam ona przede wszystkim ogromnego kopa endorfinowego. Te hormony są neuroprzekaźnikami dobrego samopoczucia, rozbudzają wszelkie stany euforyczne oraz satysfakcję i zadowolenie z samego siebie. Aktywność fizyczna sprawia także, że skupiamy się na wykonywanych czynnościach czy ruchach, a nie na swoim umyśle i kłębiących się w nim czarnych myślach. Ponadto ruch pomaga dotlenić nasz organizm i poprawia przepływ krwi, a to również łagodzi objawy stresu czy przemęczenia. Oczywiście nie musimy od razu przesiadywać długich godzin na siłowni czy zapisywać się na profesjonalne zajęcia z trenerem. Skuteczną aktywnością fizyczną może być równie dobrze spacer, wycieczka rowerowa, joga, poranna wycieczka po bułki czy wybieranie schodów zamiast windy.

Kontakt z naturą

Badania wykazują, że ludzie będący blisko natury, są mniej zestresowani, bardziej odprężeni i rzadziej chorują. W kontakcie z przyrodą odpuszczamy złość, negatywne myśli i napięcia, a napawamy się radością i pięknem otaczającego nas świata. Oczywiście najbardziej polecamy wycieczkę do lasu czy w góry, gdzie natura już na pierwszy rzut oka robi wrażenie i bezsprzecznie zachwyca. Ale nawet nasz przydomowy ogródek, miejski park, bukiet kwiatów czy kilka drzew, które mijamy codziennie w drodze do pracy mają swój niepowtarzalny urok i moc łagodzenia nerwów i stresu. Podczas kontaktu z naturą skup się na tym co Cię otacza – na kolorach, zapachach, dźwiękach..

Dobry sen

Sen jest jedną z podstawowych fizjologicznych potrzeb naszego organizmu. Dobry i jakościowy sen ma ogromny wpływ na nasze emocje i samopoczucie, a także na nasze fizyczne funkcjonowanie. Podczas snu cały nasz organizm się regeneruje i wzmacnia się działanie układu odpornościowego, a wyspany człowiek łatwiej radzi sobie ze stresem i różnymi emocjami oraz ma dobry humor i niewyczerpane pokłady energii. Dlatego zadbajmy o to, aby nasz sen był jakościowy i przynosił fantastyczne efekty. Zadbajmy o odpowiednią temperaturę, przewietrzmy sypialnie, kupmy sobie zdrowe i wygodne poduszki do spania, a także nie objadamy się wieczorem i ograniczmy niebieskie światło emitowane przez smartfony i telewizory. To naprawdę działa!

Naturalne i niezwykle przytulne poduszki znajdziesz na wirtualnych półkach naszego sklepu, w kategorii Relaks i sen -> Poduszki do spania.

Naucz się odpuszczać i zrób coś dla siebie

W dzisiejszych czasach, kiedy ciągle mamy coś do zrobienia, a terminy gonią nas nieubłaganie, bardzo często zatracamy się w tym wszystkim i zapominamy po prostu o sobie. O swoich potrzebach, pragnieniach i pasjach. Zrób więc dla siebie coś dobrego i niech to będzie tylko Twoje. Może lektura ulubionej książki, kino, fryzjer, gra na konsoli, rozmowa z psychologiem, taniec przed lustrem czy kawałek przepysznego ciasta czekoladowego. Sam zdecyduj i wygospodaruj dla siebie czas, najlepiej jak najczęściej. Oczywiście doba się niestety nie rozciągnie, dlatego ważne jest też opanowanie sztuki odpuszczania. Pomyśl co jest dla Ciebie naprawdę ważne, co musisz zrobić, a co może poczekać. I zawsze stawiaj wtedy siebie na pierwszym miejscu.

Skup się na oddechu

Oddychanie jest najważniejszą życiową czynnością. Nie wymaga udziału naszej świadomości, więc zazwyczaj nie myślimy o tym, jak oddychamy – a to błąd. Okazuje się bowiem, że prawidłowe oddychanie ma ogromne znaczenie. Świadomy, głęboki oddech pomaga dotlenić cały nasz organizm, obniża ciśnienie krwi i pomaga regulować dotykające nas emocje. Istnieje wiele ćwiczeń i technik oddechowych, najważniejsze jest jednak to, aby oddychać świadomie, skupić się chociaż przez chwilę na powietrzu, które wypełnia nasze ciało. Ważne jest także, aby oddychać głęboko – czyli z wykorzystaniem przepony. Oddychanie brzuszne sprawia, że oddech wydłuża się, pogłębia i spowalnia. Dobremu oddychaniu sprzyja także wyprostowana postawa ciała i najlepiej dostęp świeżego powietrza.

Medytacja

Zawiera ona w sobie elementy relaksacji, świadomości i skupienia. Medytacja prowadzi do budowania życia w harmonii, a także lepsze wsłuchanie się w siebie i zrozumienie swoich nawet najgłębiej skrywanych potrzeb. Wiele osób uważa, że medytacja jest tym dla umysłu, czym dla ciała są ćwiczenia fizyczne. I jest w tym sporo prawdy. Na rozpoczęcie treningu medytacji bardzo często decydują się właśnie ludzie zestresowani i przytłoczeni codziennymi sprawami. Pozwala ona odciąć się od świata zewnętrznego, skupić się na swoim wnętrzu oraz nazwać, zrozumieć i zaakceptować emocje, które nam towarzyszą.

Fantastyczne i unikatowe akcesoria sprzyjające medytacji i skupieniu, znajdziecie w naszym Spokojnym sklepie -> Medytacja.

Podsumowanie

Mamy nadzieję, że uda Ci się wprowadzić w życie chociaż odrobinę relaksu i luzu. Pamiętaj, że najważniejsza jest równowaga i harmonia z samym sobą. Nie dajmy się więc wciągnąć w wir pędzącego świata, zatrzymajmy się na chwilę, odpocznijmy i odetchnijmy pełną piersią. W teorii wiesz już jak się wyluzować psychicznie. Czas wypróbować nasze metody w codziennym życiu. Powodzenia!

Artykuł Jak się wyluzować psychicznie pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

W tym krótkim artykule, chciałabym oswoić nieco temat natrętnych myśli. Postaram się zdefiniować czym są, skąd się biorą i przede wszystkim jak możemy próbować sobie z nimi poradzić.

Od razu pragnę jednak zaznaczyć, że nie jesteśmy psychologami ani psychiatrami, cały ten artykuł i nasze porady są oparte na naszych własnych odczuciach i obserwacjach. Jeżeli czujesz, że Twoje myśli Cię przerastają i nie potrafisz sobie z nimi poradzić, koniecznie zgłoś się do specjalisty.

Czym są natrętne myśli?

Z definicji, natrętne myśli to zazwyczaj niechciane i nie dające się zignorować wyobrażenia czy idee, które powstają w naszej głowie. Bardzo często natrętne myśli są tak silne, że osoba, która ich doświadcza, nie jest w stanie myśleć o niczym innym. 

Rodzaje natrętnych myśli

Tematy, których mogą dotyczyć niechciane myśli, są praktycznie nieograniczone. Każdy z nas żyje swoim życiem, w swoim świecie, każdego z nas dotykają inne problemy i sytuacje. Psychologowie wyodrębnili jednak kilka grup, których najczęściej dotyczą uporczywe myśli.

Seksualność

Seks i seksualność są wciąż tematem tabu. Dlatego też często ten temat powraca do nas w formie myśli i wizji, których wcale nie chcielibyśmy oglądać czy przeżywać. Natrętne myśli związane z seksualnością mogą dotyczyć wszystkiego, co budzi niepokój czy silne emocje, np. pedofilia, sadyzm, zoofilia czy kazirodztwo. Natrętne myśli mogą być związane również z orientacją seksualną czy z czynnościami, które kwestionują nasze wartości moralne i przekonania. Najczęściej myśli te nie mają nic wspólnego z rzeczywistymi preferencjami czy orientacją, dlatego też są dla nas tak uciążliwe.

Bezpieczeństwo

Natrętne myśli często też kwestionują nasze poczucie bezpieczeństwa. Wciąż wyobrażamy sobie najgorsze, czarne scenariusze – na pewno nie wyłączyłam żelazka i spłonie całe moje mieszkanie, nie jestem pewna, czy zakręciłam gaz w kuchence, więc cały dom wyleci w powietrze, na pewno nie zamknęłam drzwi, w związku z czym zostanę okradziona. Kwestia bezpieczeństwa może dotyczyć także troski o naszych najbliższych. Mogą pojawić się myśli, w których bliskim nam osobom dzieje się krzywda, mają wypadek lub umierają. Ten strach może zapętlać się w naszej głowie i tworzyć abstrakcyjne wizje, które nie mają żadnego przełożenia na faktyczną sytuację.

Duchowość

Religia i magia to tematy, które często pojawiają się w głowach osób bardzo wierzących. Osoby mocno religijne często padają ofiarą bluźnierczych i obrazobójczych natarczywych myśli. Często podważają one moralne i duchowe wartości danej osoby. Te myśli zazwyczaj budzą wstyd i poczucie winy. Kwestionują często istnienie Boga, “karzą” skupić się na rzeczach nieakceptowalnych w danej religii czy wierzeniu – np. przesądy, talizmany czy liczby lub przedmioty związane ze złym duchem, nieszczęściem, szatanem.  

Agresja wobec siebie

To zazwyczaj nagłe myśli, które kręcą się wokół zrobienia sobie krzywdy, zadaniu cierpienia, bólu czy samobójstwa. Mogą mieć one bardzo różny charakter, może być to myśl dotycząca wskoczenia pod pociąg, pocięcia się nożem czy skoczenia z dachu wieżowca.

Agresja wobec innych

Ten rodzaj natarczywych myśli jest bardzo podobny do powyższego, ale dotyczy agresji wobec innych, często postrzeganych jako słabszych – dzieci, osoby chore czy starsze. Najczęściej mają one związek z osobami, które są nam bliskie, ale mogą także dotyczyć przypadkowych ludzi. Może to być np. nagła myśl o wepchnięciu kogoś pod nadjeżdżający samochód albo rozpamiętywanie w nieskończoność o jakimś zdarzeniu lub wypadku, o którym słyszeliśmy.

Higiena i porządek

Natrętne myśli związane z higieną i porządkiem mogą dotyczyć wszystkiego co nas otacza i budzić strach przed atakującymi nas z zewsząd zarazkami, wirusami, chemią czy kurzem. Nadmierne myślenie o porządku, czystych rękach czy pedantyczne wręcz układnie rzeczy według wzorów/kolorów/wielkości, pod odpowiednim kątem i w określonej kolejności. Ciągłe myślenie o tym, że podstępne wirusy i bakterie tylko czekają, żeby nas zaatakować i zarazić. 

Myśli to tylko myśli

Natrętne, uporczywe i niechciane myśli mogą dotyczyć wszystkiego, każdej dziedziny życia. Jedne będą bardziej uciążliwe i niewygodne, a inne mniej, ale musimy pamiętać, że myśli to tylko myśli. Nie możemy się zadręczać, że tematy, które krążą w naszym umyśle, na pewno kiedyś w końcu wydarzą się naprawdę, albo że nasze wizje mają jakiekolwiek przełożenie na rzeczywistość. Tak nie jest. Myśli pozostają w naszej głowie i nie tworzą się z jakiś naszych ukrytych fantazji czy pragnień, a po prostu przychodzą same od siebie i mogą pojawić się z bardzo wielu powodów. 

Przyczyny powstawania natrętnych myśli.

Powstawanie natrętnych myśli może mieć bardzo różne podłoże. Tak jak wspomniałam na wstępie, natarczywe myśli mogą być objawem chorób i zaburzeń psychicznych. Jednym z nich są zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, którym bardzo często towarzyszą natarczywe i nieznośne myśli. 

Jednak natrętne myśli nie dotyczą tylko ludzi chorych. Często dopadają one zwykłe, całkowicie zdrowe osoby. Skąd więc mogą brać się w naszej głowie natarczywe myśli i wizje?

Stres i przepracowanie

Żyjemy w ciągłym biegu i stresie, nasz umysł wciąż pracuje na najwyższych obrotach. Wymagamy od siebie coraz więcej, chcemy sięgać coraz wyżej i żyć jeszcze szybciej. W takich sytuacjach, może przyjść taki moment, kiedy nasze ciało i umysł się zbuntują. Nagle dopadają nas choroby, bezsilność czy właśnie natarczywe myśli. 

Przebodźcowanie

Przebodźcowanie może mieć związek ze stresem i przepracowaniem, ale niekoniecznie. W dzisiejszym świecie jesteśmy otoczeni przez media, informacje, kolorowe bilbordy i głośne, natarczywe reklamy. Zewsząd docierają do nas przeróżne kolory, dźwięki czy zapachy. Często nawet nie zwracamy już na to uwagi, ale nasz umysł wszystko to koduje i w końcu może zacząć się przed tym bronić, np. “zsyłając” na nas natarczywe myśli czy wizje.

Wstyd i poczucie winy

Czasami może wydarzyć się coś, na co mieliśmy lub nie mieliśmy wpływu, ale wyjątkowo wryło nam się w pamięć i nie potrafi odpuścić. Takie wydarzenie może wywoływać w nas wstyd czy poczucie winy, a my ciągle wałkujemy ten temat, nakręcając dodatkowo niechciane myśli. 

Dzieciństwo

Nasze natrętne myśli mogą mieć często związek z dzieciństwem. Jeżeli dziecko było poniżane, nękane, nie akceptowane przez rówieśników lub rodzinę, albo jeżeli rodzice stawiali przed nim bardzo wysokie wymagania lub nie okazywali mu uczuć, może to w znaczącym stopniu odbić się na psychice dziecka, a później dorosłego człowieka. Często nawet nie jesteśmy świadomi, że powracające do nas natrętne myśli mogą mieć powiązanie z naszym okresem dzieciństwa czy dorastania.

Ciąża i rodzicielstwo

Niezwykle często z natrętnymi myślami zmagają się świeżo upieczeni rodzice, często kobiety z depresją poporodową. Strach o dziecko, myśl o tym, że nie potrafimy lub nie chcemy zajmować się noworodkiem, kwestie wymagań społecznych (które często sami sobie wyolbrzymiamy) – te tematy mogą zaprzątać głowy młodych rodziców. 

Dieta

Natrętne myśli mogą dotykać także osób na restrykcyjnych dietach – i to zarówno tych podjętych ze względów zdrowotnych (przymusowych) jak i tych całkowicie dobrowolnych, na które zdecydowaliśmy się sami i z pełną świadomością. U takich osób natarczywe myśli mogą dotyczyć właśnie jedzenia, często niezdrowego i zakazanego, albo mogą być to wizje siebie z ogromną nadwagą lub niedowagą.

Jak pozbyć się natrętnych myśli? 

Uporczywe, nie dające się odgonić myśli mogą nie sprawiać nam większych problemów, ale nierzadko zdarza się tak, że utrudniają nam życie, pogarszają jego jakość, a z czasem mogą nawet uniemożliwić nam normalne funkcjonowanie. Ich nadmiar może wpędzić nas w poczucie wstydu, niepokoju czy lęku, a nawet wywołać niechęć czy wrogość do siebie lub względem otoczenia. 

Co więc zrobić, żeby uporać się z natrętnymi myślami? Jak sobie z nimi radzić? Mamy dla Ciebie kilka pomysłów, które sami z powodzeniem stosujemy. Pamiętaj jednak, że każdy z nas jest inny, na każdego działa coś innego, dlatego warto próbować nowych rzeczy i szukać własnego sposobu na poradzenie sobie z natarczywymi myślami.

Ruch i aktywność fizyczna

Nie od dziś wiadomo, jak zbawienny wpływ na nasze ciało i umysł ma aktywność fizyczna. Ruch, szczególnie ten na świeżym powietrzu, pozwala uwolnić się od natarczywych myśli, wyczyścić umysł i z zupełnie innej perspektywy spojrzeć na wiele spraw. Już nawet 30 minutowa aktywność fizyczna znacząco podnosi poziom endorfin w naszym organizmie, a im więcej hormonu szczęścia, tym mniej natrętnych myśli. My ze swojej strony polecamy wycieczkę w góry! Pomocna może okazać się książkowa pozycja z naszego spokojnego sklepu – Gdzie w góry na weekend. Górskie trasy dla każdego.

Czytanie książek

Wbrew pozorom, jak pokazują badania przeprowadzone w 2009 roku, czytanie książek bardziej łagodni stres niż spacer czy słuchanie muzyki. Czytając nawet kilkanaście minut w ciągu dnia, zmniejszamy poziom kortyzolu, czyli hormonu stresu aż o 70%. Ponadto czytanie ćwiczy naszą koncentrację i wyobraźnię, a także przenosi nas w niezwykły, czasami nierzeczywisty, piękny, bajkowy świat. Możesz wybrać dowolny rodzaj literatury, który lubisz. My ze swojej strony polecamy szczególnie takie książki jak np. “Jak myśleć o sobie dobrze?” autorstwa Stefanie Stahl albo niezwykłą pozycję polskiej autorki Karoliny Cwaliny “Wszystko zaczyna się w głowie”. 

Joga i medytacja

Zmień natarczywe myśli w spokój i akceptację. Tak właśnie działa joga i medytacja. Wielu osobom praktyki jogi pomagają oczyścić umysł, skupić się na ciele i na tym co tu i teraz. Wymaga to jednak czasu i skupienia. Niestety joga to nie jest magiczne remedium, które w dowolnym momencie wyłączy nasze natrętne myśli. Tu potrzeba praktyki, jednak każda kolejna sesja pomoże nam coraz bardziej wyciszyć się i przybliżyć się do panowania nad własnym umysłem i myślami. 

Jeżeli zastanawiasz się jak zacząć medytować to odsyłamy Cię do lektury wpisu na naszym blogu, Medytacja dla początkujących – czyli jak zacząć medytować? Przydatne akcesoria do jogi i do medytacji znajdziesz też w naszym spokojnym sklepie.

Mindfulness – trening uważności

Mindfulness to nic innego jak świadome skupienie się na tym, co tu i teraz. Skupiamy się na tym, czego doświadczamy, ale nie zastanawiamy się co to oznacza, skąd się wzięło czy jakie mogą być tego konsekwencje. Liczy się tylko ta chwila. Wyciszamy emocje i umysł, skupiamy się tylko na doświadczaniu – swojego oddechu, ciała, ruchu, posiłku, dotyku. Ta praktyka ma niezwykle pozytywny wpływ na nasze ciało i umysł, a w ostatnim czasie zyskuje coraz więcej zwolenników.

Jeżeli zainteresował Cię ten temat to zapraszamy do lektury naszych książek związanych z mindfulness – “Mindfulness dla zdrowia” lub bestsellerowa “Praktyka uważności dla początkujących”.

Aromaterapia

W jodze, medytacji, treningu uważności, ale też w każdej codziennej sytuacji niezwykle pomocna może okazać się aromaterapia. Niektóre zapachy mają niesamowite właściwości, jedne mogą pomóc Ci się wyciszyć i zrelaksować, inne pobudzą do działania, a jeszcze inne wprowadzą Cię w doskonały nastrój i odgonią czarne myśli. Jeżeli zastanawiasz się jaki zapach wybrać, pomocnym może okazać się wpis na naszym blogu, dotyczący najładniejszych aromatów kadzidełek zapachowych. Zapraszamy do lektury! Jednak aromaterapia to nie tylko kadzidełka zapachowe. Warto tu też wspomnieć o niezwykle uniwersalnych olejkach eterycznych czy przepięknych i aromatycznych świecach, które również znajdziecie w naszym sklepie.

Podsumowanie

Tak jak wspomniałam, to tylko kilka sposobów, które sami praktykujemy i które pomagają nam odgonić natarczywe myśli i zachować Spokojny Umysł. Jeszcze kilka ciekawych technik opisaliśmy już wcześniej na naszym blogu – Jak sobie radzić z natrętnymi myślami? 5 sposobów na spokojny umysł. Możesz je wypróbować i gorąco zachęcam Cię do znalezienia swojego sposobu na uwolnienie się od natrętnych myśli.

Spokojności!

Artykuł Jak pozbyć się natrętnych myśli? pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

Takie myśli, nadmierna analiza, niepokój, niemożność uspokojenia się, często towarzyszą stanom lękowym oraz różnym nerwicom. Doświadczają ich osobowości neurotyczne, a także osoby wysoko wrażliwe WWO. Niekiedy nasz umysł potrafi nam płatać niezłe figle. Nawet osoby stabilne emocjonalnie mogą, w niektórych sytuacjach, doświadczać trudności w zapanowaniu nad umysłowym chaosem.

“Sekretem zdrowia, zarówno umysłu, jak i ciała, nie jest opłakiwanie przeszłości ani zamartwianie się przyszłością, lecz mądre życie w chwili obecnej.”

– Budda

Spokojny umysł to… mądry wybór! W zasadzie wystarczy, że wybierzesz jedną z omawianych tu technik i zaczniesz ją wykonywać tak solidnie jak tylko potrafisz. Jeśli chcesz opanować umysł najlepiej jest wybrać jedną technikę i osiągnąć w niej mistrzostwo.

Wsparcie z zewnątrz w walce z negatywnymi, natrętnymi myślami.

W osiągnięciu spokojnego umysłu i uwolnieniu się od natrętnych myśli, może wesprzeć Cię np. wyciszający i relaksujący aromat kadzidełek zapachowych albo niezwykła moc kryształów i kamieni naturalnych. 

Aromaterapia

Cudowne właściwości aromaterapii są znane nie od dziś – niektóre zapachy działają na nas uspokajająco i odprężająco, a inne pobudzają naszą kreatywność i dodają nam sił witalnych. Substancje czynne zawarte w ziołach i olejkach eterycznych mogą przynieść nam także ukojenie i pomóc zwalczyć natrętne, niechciane myśli. 

Jeżeli chciałbyś przeczytać więcej na temat różnorodności aromatów kadzidełek zapachowych, zapraszamy Cię do lektury naszego wpisu na blogu na ten temat. Znajdziesz go -> o tutaj!

Kadzidełka zapachowe

Warto też wspomnieć o kadzidełkach, jako o często nieodłącznym elemencie praktyk jogi i medytacji. Wprowadzają one rytualny, czasem wręcz mistyczny klimat, pomagają skupić się na swoich zmysłach, myślach i działaniach. Te praktyki są również doskonałym wsparciem w walce z negatywnymi myślami. 

Palenie kadzidełek często ma także charakter bardzo rytualny – łączy się je z konkretną intencją (np. Chcę pozbyć się TEJ myśli).

Kamienie naturalne

Otaczanie się kryształami i kamieniami naturalnymi, również może być świetnym wsparciem i niejako naszym “talizmanem”. Kamienie same w sobie posiadają niesamowitą energię, która może przyciągać lub odpychać od nas konkretne myśli i emocje. Często stają się też symbolem, który przypomina nam o naszych założeniach, celach albo misji. Kamieniami, które pomagają uwolnić się od złych i negatywnych myśli są między innymi kryształ górski, kamień słoneczny, turmalin czarny czy fosfosyderyt.

Oto 5 sposobów na to, jak radzić sobie z natrętnymi myślami

1.Wejdź w rolę obserwatora

Porzuć utożsamianie się ze swoimi myślami. Już samo to może przynieść ogromną ulgę dla zatroskanego umysłu. Twoje myśli to nie Ty! Zauważ to. Jest w Tobie niezmienna esencja, część stałej świadomości, która zawsze jest świadoma tego co się dzieje.

Wyobraź sobie, że Ty jesteś niebem. Twoje myśli to swobodnie przepływające chmury. Obserwuj je i akceptuj. To ważne! Niebo nie walczy z chmurami, niebo jest niebem, czyli czymś odrębnym od chmur. Ty widzisz swoje myśli, zatem Ty nie jesteś nimi. Twoje myśli to nie Twoja sprawa, możesz pozwolić im żyć własnym życiem, a Ty zajmij się swoimi sprawami.

Praktykuj takie podejście, a na pewno zobaczysz efekty. Z początku może nie być to takie proste jak się wydaje. Nie bagatelizuj tej techniki. Jest bardzo potężna. 

To, co ułatwia wejście w rolę obserwatora to nazwanie tego co widzimy na zasadzie ,,Jest myśl, że…’’. Jeśli męczy Cię jakiś temat np. niezapłacone rachunki i ciągle wracają do Ciebie myśli typu ,,Muszę zarobić pieniądze, muszę wydać tyle i tyle’’ to spróbuj podejść do tego właśnie na zasadzie ,,Ok, jest myśl, że trzeba wydać pieniądze, jest myśl, że trzeba załatwić jakąś sprawę’’.

Czy nie brzmi to dużo lżej? Nazywając po prostu rzeczy, myśli, zdarzenia i pozostawiając je bez oceny ściągamy z siebie tą całą niepotrzebną odpowiedzialność wynikającą z utożsamiania się z daną sytuacją. Jeśli coś JEST, to po prostu zauważasz to jako fragment rzeczywistości.

Jeżeli szczególnie zainteresował Cię ten temat, zapraszamy do lektury książek dostępnych w naszym Spokojnym sklepie. Polecamy przede wszystkim niezwykłą “Potęga teraźniejszości” Eckharta Tolle oraz “Medytacja to nie to, co myślisz”, której autorem jest dr Jon Kabat-Zinn.

2. Trenuj świadomość ciała

Poduszka z solą

Kolejna metoda to intensywne skupienie się na odczuciach płynących z ciała. 

Wyobraź sobie, że Twoja uważność to 100%. Jeśli jesteś tylko w umyśle, to cały ładunek energetyczny poświęcasz na analizowanie tego co dzieje się w Twojej głowie.

Skup się na ciele! Wybierz sobie jedną partię ciała, z którą będziesz pracować. Mogą to być na przykład stopy, ramiona, uda, brzuch. Staraj się jak najmocniej poczuć to miejsce. Poczuj jak każda komórka ciała dotyka czegoś, skup się na dotyku. Poszukaj przyjemnych doznań w ciele. Zobacz jakie to przyjemne czuć!

Zamiast nieustannie przypatrywać się temu co dzieje się w Twojej głowie przerzuć uwagę na ciało! Rozłóż te 100% na umysł  i ciało. Nawet jeśli poświęcisz tylko część swojej uwagi na ciało, to i tak zdejmujesz z siebie spory ciężar. Jedno jest pewne, im bardziej czujemy ciało, tym mniej doświadczamy myśli.

Niech i ta technika swoja prostotą Cię nie zmyli. Pilnowanie tego, aby być świadomym ciała to także spore wyzwanie! 

Czujesz, że ta technika jest stworzona dla Ciebie, ale masz problem ze skupieniem się na konkretnej partii ciała? Tu zdecydowanie może Ci pomóc wykorzystanie np. akcesoriów do medytacji, takich jak Poduszka z solą (kompres) Wisteria lub Poduszka simple z łuską gryki Moon. Jej ciężar i sam dotyk sprawi, że łatwiej będzie Ci poczuć to miejsce. Pomocnym może okazać się także Szal w etniczne wzory niebieski albo Szal z kaszmirem Natural, których miękkość i ciepło otulą Twoje ciało.

3. Zastosuj trening autogenny

Spokojne ciało = spokojny umysł. A nic tak nie relaksuje ciała jak trening autogenny. Trening autogenny to pogłębiona relaksacja ciała, która regeneruje i odpręża równie dobrze jak głęboki sen. Pozwala jednak zachować świadomy umysł i doświadczyć jego czystego, wolnego od myśli, błogiego stanu. Trening autogenny polega na tym, że kładziesz się w spokojnym miejscu i kawałek po kawałku relaksujesz całe swoje ciało. Jest to praca z przenoszeniem uważności na poszczególne partie ciała i z oddechem.

Końcowym efektem treningu jest ciało w stanie podobnym do tego w jakim przebywa podczas snu, natomiast Twoja świadomość pozostaje przebudzona, klarowna, ukojona. Nadmiar myśli znika, a Ty możesz poznawać spokojne stany umysłu.

Na początek, aby w pełni nauczyć się tej techniki, polecamy skorzystać z gotowych nagrań, takich jak to poniżej. Po prostu załóż słuchawki, otul się przyjemnym kocem (np. wyjątkowym kocem tybetańskim, dostępnym w naszym sklepie) i zrelaksuj swój umysł!

Trening autogenny to dobry sposób na to, aby złapać pewne jakości. Zobaczysz jak działa odprężony umysł i łatwiej będzie Ci później osiągnąć taki stan na co dzień. Praktykuj trening codziennie – zwłaszcza jeśli prowadzisz stresujący i intensywny tryb życia.

4. Oddaj swoje myśli do Źródła

Jeśli męczą Cię wyjątkowo nieprzyjemne myśli to dobrym sposobem na poradzenie sobie z nimi, jest przekazanie ich wprost do Źródła / Boga / Wszechświata / oświecenia. Zaufaj wyższej inteligencji i po prostu intencjonalnie powierz to z czym sobie nie radzisz do pola świadomości zwanego Bogiem, Źródłem, Twoim wyższym Ja. 

Pamiętaj, nie jesteśmy tutaj sami. Niekiedy nie wiemy co zrobić z pewnym rodzajem myśli, więc jeśli przytłaczają Cię one nawet wtedy, gdy próbujesz je tylko obserwować, zwróć się wprost do Źródła. Poproś o transformowanie tych energii. Zaufaj, że Ty i te myśli jesteście bezpieczni. Wszechświat wie co z Tym zrobić, a Ty możesz się odprężyć. To w końcu… nie Twoja sprawa! Możesz przestać się przejmować i po prostu zaufać.

Inspiracją do rozpoczęcia komunikowania się z Wyższym Ja, może być lektura serii książek pt. “Rozmowy z Bogiem”. Tomy I,II, III i IV poruszają sprawy seksu, władzy, dzieci, małżeństwa, zdrowia, pracy, “życia po życiu” i “życia przed życiem”. Zgłębiają temat wojny i pokoju, ofiarowania i brania, wiedzy i ignorancji, radości i smutku. Dotykają tego co konkretne, i tego co abstrakcyjne, widzialne i niewidzialne, prawdę i nieprawdę.

5. Stosuj technikę uwalniania Hawkinsa

Skup się na emocjach wiedząc, że myśli są wtórne do emocji. Czyli to jakie nosimy w sobie emocje w dużej mierze wpływa na charakter myśli jakich doświadczamy. 

Myśli nigdy się nie kończą, napędzają się same i płodzą jedynie więcej myśli. Myśli są zaledwie racjonalizacjami umysłu, który stara się wyjaśnić obecność uczuć. 

Prawdziwym powodem tego, co czujesz, jest nagromadzone napięcie ukryte za emocjami, które napiera, by uwolnić się w danym momencie. Myśli czy zdarzenia zewnętrzne są jedynie pretekstem wymyślonym przez umysł. Jeśli całkowicie uwolnimy i odpuścimy dane uczucie, zazwyczaj wszystkie myśli z nim powiązane całkowicie znikają – zastępują je ostateczne konkluzje i jest to koniec problemu.

Jak uwolnić uczucie? Skup się na nim i nie stawiaj mu oporu! A nawet zaproś go jeszcze więcej. Więcej lęku, wstydu, stresu… Brzmi strasznie? Pamiętaj, że jesteś niebem! A ten lęk, tak samo jak myśl, to tylko jedna z chmurek. Pozwól emocji wydarzyć się w Tobie. Nic w niej nie zmieniaj, nic nie rób – po prostu obserwuj.

Pozwól, aby swobodnie płynęła. Wyraź zgodę na to, że to czujesz, i skup się na uwolnieniu ukrytej za tym energii. Odpuść też chęć, by mu stawić opór. To właśnie opór powoduje, że uczucie trwa.

Gdy przestaniesz stawiać opór lub próbować je zmienić, przejdzie ono w następne uczucie i będą mu towarzyszyć łagodniejsze doznania. Uczucie, któremu się nie opieramy, zniknie, gdy tylko wyczerpie się energia, która je napędza. To proste! I naprawdę bardzo potężne narzędzie.

O Technice Uwalniania możecie przeczytać więcej w książce o tym samym tytule, której autorem jest niezwykły David R. Hawkins.

David R. Hawkins

Zapraszamy do lektury!

Jeżeli jesteś głodny wiedzy, a ten wpis zainspirował Cię do pracy nad swoimi myślami, umysłem, ciałem i zdrowiem, zapraszamy Cię serdecznie do zapoznania się z pozostałymi pozycjami książkowymi, dostępnymi na wirtualnych półkach sklepu SpokojnyUmysł.pl.

Życzymy spokojnego umysłu!

Wpis powstał we współpracy z Izą Kaczmarską.

Iza Kaczmarska, założycielka portalu GlebokaSwiadomosc.pl. Czynna aktywistka na rzecz kolektywnego rozwoju świadomości. Jej główne obszary zainteresowania to praca z umysłem i pozytywnymi przekonaniami, które jak wierzy, są matrycą naszej rzeczywistości. Według niej najsilniejszym narzędziem transformacji jest… wdzięczność!

Artykuł Jak sobie radzić z natrętnymi myślami? 5 sposobów na spokojny umysł pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

Nie jestem trenerem uważności, ani żadnym specjalistą w tym temacie. Po prostu staram się żyć w sposób uważny, przemycać uważność do mojej codzienności. I tymi sposobami na ćwiczenie uważności w codziennym życiu chciałabym się dziś z Wami podzielić. Najłatwiej zacząć od najprostszych czynności, które wykonujemy każdego dnia, ale tym razem wykonać je w sposób uważny.

Oddech

Dla mnie osobiście, najprostszym i najłatwiej dostępnym sposobem na złapanie chwili uważności jest oddech. Używam tego sposobu za każdym razem, kiedy czuję zbliżającą się falę złości lub choćby lekkiej irytacji. Biorę wtedy nosem głęboki wdech i powoli wypuszczam powietrze ustami. Co ważne – koncentruję się wtedy na tym oddechu, próbuję poczuć wdychane powietrze w swoim ciele. Tylko tyle. I aż tyle! Bo dzięki uważnej koncentracji na oddechu odwracam mój umysł od myśli, które mogłyby spowodować jeszcze większą złość, a w końcu doprowadzić do jej niechcianego wybuchu. Ale uważny oddech można praktykować nie tylko w momencie jakiegoś stresu. Warto to robić tak po prostu, kilka razy dziennie, np. zaraz po przebudzeniu albo tuż przed zaśnięciem. Głęboki, uważny oddech naprawdę znakomicie relaksuje…

[pinboard id=6821]

“Uważne oddychanie jest sposobem na zaprzyjaźnienie się z możliwościami naszego serca i umysłu.”

– Jon Kabat – Zinn

Szybki skan całego ciała

W dowolnej chwili w ciągu dnia możesz wykonać szybki skan swojego ciała, żeby lepiej je poczuć. Przyjrzyj się (możesz to zrobić z zamkniętymi oczami) dokładnie wszystkim swoim mięśniom, kończynom, twarzy, postawie, w której akurat się znajdujesz. Spróbuj poszukać, czy czujesz gdzieś w ciele jakieś napięcie. Jeśli tak, to gdzie? I jak je czujesz? Jakimi słowami możesz je określić? 

Szybki skan emocji

W podobny sposób, jak skan ciała, możesz wykonać kilka razy w ciągu dnia skan emocji. Emocje wyrażają się w Twoim ciele, więc kilka razy dziennie warto zadać sobie pytanie: Co teraz czuję? Dla mnie ten sposób jest bardzo pomocny w budowaniu świadomości emocjonalnej, tego co czuję, co wpłynęło na takie a nie inne odczucia? Gdzie te uczucia się we mnie umiejscowiły? 

Dla początkujących pomocne może być ustawienie sobie przypomnienia w telefonie np. co kilka godzin (na samym początku może być to nawet co godzinę!) z pytaniem: “Co czuję?”.

Uważne jedzenie

Codziennie wykonujemy mnóstwo powtarzalnych czynności, zupełnie się na nich nie skupiając, myśląc w tym czasie o czymś zupełnie innym. Jedną z takich czynności jest jedzenie. Czasem jemy coś w biegu, właściwie nie zauważając nawet, że jemy. A spróbujmy inaczej! Warto zjeść posiłek uważnie – poczuć na początku jego zapach, przyjrzeć się kolorom znajdującym się na talerzu, kształtom, fakturom. A potem, jedząc powoli, kęs po kęsie, odczuwać temperaturę pożywienia, konsystencję, no i w końcu smak. A raczej smaki! Różnorodność smaków. Delektuj się tym, co jesz!

Uważna kąpiel lub prysznic

Podobna, rutynowa czynność, którą wykonujemy każdego dnia, zazwyczaj myśląc o planach na kolejny dzień, podsumowując ten miniony lub analizując sytuację, w której dziś uczestniczyliśmy. Czasem jest to potrzebne, ale od czasu do czasu warto wziąć prysznic czy kąpiel w uważny sposób, po to aby symbolicznie “zmyć z siebie” nagromadzony w ciągu dnia stres. Co możemy zrobić? Poczuć temperaturę wody, zaobserwować odczucia, które pojawiają się w naszym ciele w momencie zanurzania do niej; uczucie, które towarzyszy obmywaniu całego ciała przez wodę. Inne będą te odczucia pod prysznicem, a inne w wannie pełnej wody. Sprawdź!

Uważny spacer

[pinboard id=6816]

Ja najbardziej lubię spacerować po lesie. Ale możesz spacerować gdziekolwiek. Ważne, żeby podczas tego spaceru być tu i teraz. Zwrócić uwagę na wszystko, co dzieje się dookoła. Usłyszeć wszystkie dźwięki albo skupić się na jednym, wybranym. Zaobserwować np. szumiące drzewa, albo przejeżdżające samochody, czy przechodzących obok nas ludzi. Poczuć zapach. Zwrócić uwagę na to, jaka jest pogoda. Po prostu chłonąć wszystko, co znajduje się wokół.

Uważność w relacjach

Chodzi mi tu o zwrócenie prawdziwej uwagi na drugiego człowieka. Przyjrzenie mu się, zauważenie najdrobniejszych elementów jego wyglądu. Jest to szczególnie wdzięczne zadanie w odniesieniu do dzieci. Obserwacja dziecka to sama przyjemność – tego, które się bawi skupione, tego, które śpi albo tego, które do nas mówi! Szczególnie kiedy mówi, mamy duże pole dla naszej uważności! Zarówno dziecka, jak i każdej innej rozmawiającej do nas osoby możemy słuchać, wpuszczając jednym uchem to, co mówi, a drugim wypuszczając albo przeciwnie – uważnie wsłuchując się w to, co dana osoba chce nam powiedzieć. Lub czego nie chce. Albo nie potrafi. Dzięki uważności naprawdę można usłyszeć więcej!

“Każdy z nas ma w sobie zdolność do bycia uważnym.”

– Anna Kuszewska – Sprawka, Uważna mama

JEDNA WSKAZÓWKA NA SAM KONIEC

To oczywiste, że umysł będzie próbował uciekać, krążyć gdzieś coraz dalej, odbiegać myślami w różne rejony. Nie przejmuj się tym! I absolutnie nie obwiniaj się za to! Po prostu cierpliwie wracaj do tu i teraz. I tak za każdym razem. Od nowa.

Powodzenia!

Ula Stępniewska, żona i mama czwórki pociech, wiodąca wiejskie życie w bliskości natury. Autorka bloga wmojejnaturze.pl.pl na którym pisze o swoich sposobach na życie bez chemii, w harmonii z naturą, ze sobą i swoimi bliskimi. Szuka prostoty, harmonii i głębi.

Artykuł Uważność na co dzień pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

Uważność jest stanem, w którym nasza uwaga skierowana jest na bycie tu i teraz. Jest stanem, w którym nie pozwalamy umysłowi na błądzenie w przeszłości lub przyszłości. Jest stanem, w którym skupiamy się na chwili obecnej z jej najdrobniejszymi szczegółami zewnątrz lub wewnątrz nas.  Bo umysł błądzący jest nieszczęśliwy. Analizowanie przeszłości lub wybieganie do przyszłości nie daje nam szczęścia. Szczęśliwy umysł skupia się na teraźniejszości, przeżywa chwilę, chłonie ją i przyjmuje ze wszystkimi jej konsekwencjami. Można powiedzieć, że nie pędzi nie wiadomo gdzie, tylko powoli, spokojnie przeżywa otaczającą rzeczywistość. Niestety ma tendencje do błądzenia i dlatego trzeba nauczyć go trwać w chwili obecnej.

Skąd się wzięła uważność? 

Pierwszy program praktyki uważnościowej został rozwinięty przez Jona Kabat-Zinna i jego współpracowników z Kliniki Redukcji Stresu w Centrum Medycznym Uniwersytetu Massachusetts w 1979 roku i nosił nazwę Program MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction). Jon Kabat-Zinn był lekarzem, prywatnie natomiast praktykował jogę i medytację. Po latach praktyki postanowił swoimi doświadczeniami podzielić się z innymi ludźmi. Zaczerpnął z tradycji buddyjskiej i połączył ją z naukowym obiektywizmem.  W wyniku tego wraz z kolegami stworzyli program, który czerpie co prawda ze wschodnich praktyk, ale nie ma w nim nic duchowego lub tradycyjnie buddyjskiego. Program mindfulness jest programem świeckim i nie zawiera żadnego przekazu religijnego.

W 1990 roku Jon Kabat-Zinn opublikował swoją pierwszą książkę, w której opisał program MBSR i dzięki której termin mindfulness (nazwany później po polsku uważnością) zaczął docierać do coraz szerszego kręgu osób. Dziś pojawia się zarówno w badaniach naukowych, jak i programach terapetycznych, warsztatach stacjonarnych czy internetowych i zyskuje coraz większe grono zwolenników i osób praktykujących. Choć wydaje się, że buddyjskie korzenie uważności mogą być zniechęcające dla osób z chrześcijańskiego kręgu kulturowego, zwłaszcza tych, które są praktykującymi katolikami, to jednak całkowita świeckość tej praktyki rozwiewa wszelkie wątpliwości. Mało tego! Niektórzy chrześcijańscy psychologowie wiążą medytację uważnościową z medytacją chrześcijańską, która jest niczym innym jak medytacją modlitewną, czy modlitwą kontemplacyjną. Krótko mówiąc – nie ma przeciwwskazań, żeby uważność praktykowali chrześcijanie.

“Trening uważności ćwiczy nasz umysł w zatrzymywaniu się na tym, co tu i teraz.”

– Ula Stępniewska

Dlaczego warto?

Jak już wspomniałam na początku, trening uważności sprawia, że nasz umysł uczy się zatrzymywać na tym, co tu i teraz. Pomaga naszym myślom wracać z przeszłości lub przyszłości do chwili obecnej i jak najuważniej doświadczać bodźców. Po pierwsze tych zewnętrznych – pozwala dostrzegać więcej szczegółów z otaczającego nas świata. Takich, których być może wcale byśmy nie zauważyli, żyjąc mniej uważnie. Dzięki temu świat wydaje nam się bogatszy i piękniejszy. A to rodzi wdzięczność. I właściwie nic już więcej do szczęścia nie jest potrzebne. Natomiast uważność na bodźce płynące z nas, z naszego ciała, sprawia z kolei, że czujemy się spokojniejsi i szczęśliwsi, lepiej radzimy sobie z naszymi emocjami, myślami, przeżyciami wewnętrznymi, bo przyglądamy im się z uwagą i umiemy nad nimi zapanować, kiedy zajdzie taka potrzeba.

“Zwiększona świadomość siebie i swoich emocji, wewnętrzny spokój, empatia i wdzięczność to tylko niektóre korzyści płynące z uważności.”

– Ula Stępniewska

Co daje uważność?

Bycie tu i teraz – tylko będąc uważnym, zatrzymując się na chwili obecnej, można dostrzec prawdziwe piękno otaczającej nas rzeczywistości, piękno ukryte najczęściej w szczegółach – we wschodzie słońca lub jego zachodzie, w śmiechu dziecka lub uśmiechu ukochanej osoby, w szumie liści lub powiewie wiatru, w otaczających nas barwach, zapachach, smakach, w spokojnej chwili dla siebie po męczącym dniu, w lekturze ulubionej książki lub kawie wypitej nieśpiesznie z ulubionego kubka.

Większą świadomość siebie – świadomość swoich emocji i myśli, umiejętność właściwego rozpoznania tego, kiedy jesteśmy szczęśliwi, kiedy smutni, a kiedy zbliża się do nas np. fala złości. Wszystkie emocje można poczuć w ciele i uważność właśnie tego uczy i na to wyczula.

Narzędzia do rozpoznawania, akceptowania i panowania nad emocjami – skoro wiemy, gdzie w naszym ciele pojawiają się poszczególne uczucia, to łatwiej nam je wcześnie zauważyć, zaakceptować, przeżyć i zrobić z nich właściwy użytek. Bo przecież są po coś! 

Większy spokój – zdecydowanie uważność daje większy spokój, taką świadomość panowania nad swoim życiem, nad swoimi emocjami, większą świadomość siebie i akceptację tego, jacy jesteśmy, jak reagujemy na różne bodźce. To dla wielu z nas może być bardzo kojące, potrzebne i owocujące spokojniejszym podejściem do wielu spraw.

Empatię – uważność w relacjach z innymi pozwala nam głębiej wsłuchać się w innych ludzi, dostrzec potrzeby, które kryją się pod ich (często trudnymi dla nas i dla nich samych) zachowaniami, pozwala zareagować w sposób spokojny i łagodny, zamiast nerwowego, pomaga zrozumieć drugiego człowieka.

Wdzięczność – kiedy dostrzegamy więcej, to za więcej jesteśmy wdzięczni, kiedy jesteśmy spokojniejsi i uważniejsi na siebie, innych i otaczający świat, to powodów do wdzięczności mamy bardzo dużo – powodów do wdzięczności mamy nieskończenie wiele! A wdzięczność to już przecież SZCZĘŚCIE!

Ula Stępniewska, żona i mama czwórki pociech, wiodąca wiejskie życie w bliskości natury. Autorka bloga wmojejnaturze.pl.pl na którym pisze o swoich sposobach na życie bez chemii, w harmonii z naturą, ze sobą i swoimi bliskimi. Szuka prostoty, harmonii i głębi.

Artykuł Kilka słów o uważności… pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

[pinboard id=3368]

Foto: projekt c y n a m o n

Ciężka praca… się opłaca!

Mówiąc o oczyszczaniu umysłu nie mam na myśli tego, że jakiś specjalista podłączy nas do magicznego urządzenia i wymaże z nas wszystko to, co zaburza naszą równowagę i spokój. Niestety, nikt za nas tej pracy nie wykona i choć nie jest ona wcale taka prosta – warto się jej poddać, bo efekty zauważymy już po kilku dniach. O czym powinniśmy pamiętać? O tym, żeby w końcu odpuścić, uwolnić się od negatywnego myślenia i narzekania, że coś znowu nie wyszło. Wiosna sprzyja także rozwojowi nowych rzeczy. To czas, kiedy możemy rozpocząć przygodę z czymś, co planowaliśmy zrobić od dawna. Wszystko w koło wzrasta, więc i my pozwólmy sobie na wewnętrzny wzrost i samorealizację!

[pinboard id=3372]

Foto: projekt c y n a m o n

Od czego zacząć?

Dobry plan to podstawa! Zastanówmy się więc, czym tak właściwie jest oczyszczanie umysłu? Pisząc krótko, oczyszczanie umysłu to wyrzucenie zbędnych spraw z głowy. Co należy do takich zbędnych spraw? Przede wszystkim przeszłość, toksyczne relacje, problemy, niedokończone, zaległe sprawy, obiecane spotkania, długi. To wszystko sprawia, że nasz umysł nie może być w stanie równowagi. Ciągle spaceruje pomiędzy chwilą obecną, tym co powinien zrobić za kilka dni i tym, czego nie zrobił dwa tygodnie wcześniej. Zanim zabierzemy się za porządne oczyszczanie – zróbmy listę wyżej wspomnianych spraw, które mogą zaśmiecać nasz umysł.

[pinboard id=2817]

Foto: projekt c y n a m o n

Godzę się z przeszłością, by żyć tu i teraz

Każdy z nas wie, że nie mamy wpływu na to co było. Często słyszymy “czasu nie cofniesz”, ale mimo wszystko ciągle mamy nadzieję, że nam się to uda. Ja! Ja będę pierwszy! Będę pierwszą osobą, która cofnie czas. Brzmi nielogicznie? Całkiem możliwe, ale gdybyśmy myśleli tylko i wyłącznie w logiczny sposób to w naszej głowie nie pojawiałyby się myśli związane z przeszłością. Szkoda byłoby nam na to czasu. Tak bardzo dla wielu cennego. Dlaczego jest to trudne? Głównie dlatego, że nasza przeszłość nacechowana jest emocjami. W gorszych chwilach często nie dostrzegamy pozytywów, a kiedy pojawiają się te lepsze chwile … boimy się, że zaraz się coś popsuje, bo przecież taka sytuacja w przeszłości źle się skończyła. STOP. Zastanówmy się ile razy i jak długo w ciągu dnia wracamy do przeszłości i co nam to daje. Bądź tu i teraz, czerp jak najwięcej z chwil, w których jesteś obecnie. Staniesz się dzięki temu bardziej spokojny, zrównoważony, nie będziesz reagował gwałtownie na sytuacje, które cię spotykają. W byciu tu i teraz pomocna jest medytacja, twórczość, a nawet sport. Każdy może znaleźć własną metodę na to, by wyciszyć umysł i skupić się na obecnej chwili. W tym miejscu zastanów się, co sprawia, że jesteś tu i teraz i zaplanuj ile razy dziennie bądź tygodniowo chciałbyś wykonywać tę czynność.

[pinboard id=3390]

Foto: projekt c y n a m o n

Relacje z innymi ludźmi

Żyjemy w świecie, w którym nie unikniemy kontaktu z innymi ludźmi. Codziennie mamy do czynienia z bliższymi lub dalszymi znajomymi, sąsiadami, współpracownikami, rodziną czy obsługującymi nas pracownikami w sklepie, pociągu czy ulubionej kawiarni. Nie mamy wpływu na to, kogo spotkamy na spacerze, kto będzie stał przed nami w kolejce w supermarkecie, ale mamy wpływ na to z kim widujemy się i rozmawiamy na co dzień. Ludzie, z którymi “musimy” mieć relacje nie zawsze są nam przychylni. Dlaczego napisałam musimy w cudzysłowie? Dlatego, że tak naprawdę nic nie musimy. Myśląc oczywiście bardzo skrajnie. Warto zastanowić się kogo w naszym życiu uznajemy za takiego toksycznego człowieka? Im ktoś jest od nas dalej, tym bardziej będziemy potrafili się od niego zdystansować. Nie, nie chodzi tu o całkowite odcięcie relacji, chociaż czasami bywa i tak. Najtrudniej jest zakończyć nam relacje z najbliższymi osobami, dlatego, że nie chcemy nikogo skrzywdzić. Ale czy zastanawialiśmy się czy te osoby myślą o tym, by nie skrzywdzić nas i czy utrzymywanie relacji z osobami, które życzą nam źle naprawdę jest dla nas dobre? Pomyślmy przez chwilę i przeanalizujmy sobie tego rodzaju relacje w naszym życiu, ile ich jest, kim są te osoby, na kogo tak naprawdę możemy liczyć, kto jest naszym prawdziwym przyjacielem, do kogo zadzwonilibyśmy, w nagłej sytuacji.

Kończę, to, co kiedyś zacząłem

Każdy z nas nosi w swoim plecaku niedokończone sprawy, coś co kiedyś zaczął, a potem to zostawił. Dziś, to ten magiczny dzień, kiedy najlepiej jest do nich wrócić. 6 lat temu zacząłeś prawo jazdy i zrezygnowałeś po trzecim niezdanym egzaminie? Odstawiłeś na bok spotkanie z przyjacielem, z którym dawno się nie widziałeś? Ktoś kiedyś powiedział, że to wcale nie czyny nas krzywdzą, ale myśli, dlatego, że każdy czyn zaczyna się od myśli – co siedziało w twojej głowie od dawna, ale zawsze skutecznie to przepędzałeś? Od zawsze marzyłeś o kursie języka hiszpańskiego, ale nigdy nie znalazłeś czasu, by zapisać się do szkoły językowej? A może marzyła Ci się wycieczka na Mazury? Zrób listę tych spraw, które zacząłeś zarówno w głowie jak i poprzez czyny. Daj sobie czas na ich realizację. Może okazać się, że nie wszystkie w obecnej chwili są dla Ciebie tak samo ważne jak były wcześniej. Dokończ to, co zacząłeś.

[pinboard id=3383]

Foto: projekt c y n a m o n

I najważniejsze …

Kiedy przeanalizujesz sobie wszystko, o czym napisane jest powyżej to pamiętaj, żeby nie wymagać od siebie tego, że wszystkie sprawy rozwiążą się w przeciągu tygodnia. Pomiędzy podjęciem decyzji o zmianie i samą zmianą, czasem mija trochę więcej czasu niż kilka dni. Daj sobie ten czas, dlatego, że podjęcie decyzji to pierwszy krok do lepszego samopoczucia, realizacji swoich pragnień i do tego by w pełni cieszyć się słońcem, zarówno tym wiosennym, jak i tym, które nosimy w sobie bez względu na porę roku. Zadbaj o siebie na wiosnę!

Maja Olejnik
Absolwentka psychologii na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS we Wrocławiu; aktorka poznańskich i wrocławskich grup teatralnych; aktorka pantomimy w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Pisarka, w 2018 r. wydała swoją pierwszą książkę [niestwierdzona], która była swego rodzaju teatralnym manifestem o życiu młodej kobiety z bagażem doświadczeń. Od kilku lat pracuje z różnymi grupami wiekowymi prowadząc zarówno warsztaty teatralne, muzyczne, psychomotoryczne jak i psychologiczne. Obszarem jej głównych zainteresowań jest powiązanie psychiki z ciałem w teatrze oraz szeroko pojęta psychosomatyka. Wciąż podnosi swoje kwalifikacje uczestnicząc w licznych kursach i warsztatach w kraju i za granicą. Prywatnie: wegetarianka, starsza uczennica medytacji Vipassana.

Artykuł Jak zabrać się za oczyszczanie umysłu? pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

Kiedy myślimy o szczęśliwym człowieku, często przed oczami pojawia nam się obraz kobiety bądź mężczyzny w średnim wieku, z rodziną, domem i stabilnym życiem zawodowym. O! Taki człowiek! On na pewno jest szczęśliwy, przecież osiągnął w życiu wszystko, zarówno na tle zawodowym jak i rodzinnym. Mniejsza część z nas myśli o tym jak wyglądało jego życie kilka lat temu, jakie miał dzieciństwo i co musiał przejść, żeby być w tym miejscu, w którym jest.

Innym razem przed oczami pojawia nam się całkowite przeciwieństwo – jakiś asceta bez rodziny, mieszkający gdzieś wysoko w Himalajach czy biedna kobieta z Afryki, która ma dziewięcioro dzieci i każdego dnia walczy o to, by jej dzieci nie chodziły głodne. Czym więc charakteryzuje się człowiek szczęśliwy? W jakie ramy możemy go ująć i w końcu czy jest jakaś skala szczęśliwości, na której możemy zmierzyć własne szczęście?

Skala szczęśliwości

Nie istnieje skala szczęśliwości, dlatego, że nie istnieje skala miłości, złości czy smutku. Dlaczego? Dlatego, że uczucia i emocje są względne. Dla jednego powodem do smutku będzie śmierć bliskiej osoby, a dla drugiego zgubiony portfel. Nie, nie prawdą jest, że każdy płacze jak zgubi portfel. To samo odnosi się do pojęcia szczęścia. Jedna osoba poczuje szczęście, kiedy rano obudzi ją słońce, dla drugiej osoby powodem do szczęścia będzie wycieczka do Ameryki. I dobrze. Każdy ma prawo do szczęścia i każdy ma swoją skalę szczęśliwości. Warto jednak, żebyśmy wyrobili w sobie umiejętność bycia szczęśliwym na co dzień, bez względu na spotykane przez nas sytuacje. Ludzie szczęśliwi to nie ludzie, których nie spotykają przykre sytuacje, ale ludzie, którzy potrafią się w trakcie nich uśmiechać.

[pinboard id=3119]

Foto: projekt c y n a m o n

Świadomość emocji

Oprócz naszego podejścia do różnych sytuacji, możemy wpłynąć na to, że to, co sprawia nam smutek będzie pojawiać się naprawdę rzadko. Jak to możliwe? Jedną z głównych rzeczy, o jakiej należy pamiętać jest to, że powinniśmy być świadomi swoich emocji. Niby prosta sprawa, ale kiedy przyjrzymy się sobie w różnych sytuacjach to okazuje się, że często tylko wydaje nam się, że odczuwamy jakieś emocje. Wchodząc głębiej i zastanawiając się nad daną sytuacją okazuje się, że gdzieś głęboko wcale nie odczuwamy smutku tylko np. złość i tak dalej. Świadomość emocji to pierwszy krok do tego, by być w pełni szczęśliwym.

Mówienie o swoich potrzebach

Kolejną rzeczą, która pomoże nam w osiągnięciu szczęścia jest mówienie o swoich potrzebach. Chodzi tu o szczerą rozmowę zarówno z samym sobą jak i najbliższymi, dotyczącą tego czego tak naprawdę chcemy, co sprawia nam radość, co sprawia, że czujemy się źle. Gdzie w tym wszystkim znajdują się inne osoby z mojego otoczenia i czego od nich oczekuję. Otwartość i szczerość to kolejny krok na drodze do szczęścia.

Pozwól sobie na błędy!

W szaleństwie dnia codziennego, szybkim trybie życia, wypełnieni obowiązkami wymagamy od siebie coraz więcej. Musimy tylko pamiętać o tym, że wraz ze zwiększaniem liczby spraw, które będziemy nosić na i tak już przeciążonych barkach, nie zwiększy nam się automatycznie liczba godzin w ciągu dnia. Wszechświat w tym wypadku nie będzie dla nas łaskawy. Stop! Nie bierzmy na siebie nadmiaru spraw, bądźmy asertywni, dbajmy o higienę życia i co najważniejsze pozwólmy sobie na błędy, na bycie nieidealnym w świecie, który tego od nas wymaga na każdym kroku. Pamiętajmy, że błędy to lekcja, a nie porażka.

Pogódź się z przeszłością

Niemożliwe jest bycie w pełni szczęśliwym w tym momencie, kiedy wciąż rozpamiętujemy przeszłość i sprawy, którym nie podołaliśmy. To co wydarzyło się kiedyś już nie wróci. Czasu nie cofniemy, a ciągłe zamartwianie się zabiera nam teraźniejszość i … obecne szczęście. Przeszłość, tak samo jak wspomniane wcześniej błędy to lekcja. Dzięki temu, co nas spotkało kiedyś, jesteśmy teraz tu, gdzie jesteśmy. Nie mamy wpływu na przeszłość, mamy za to wpływ na teraźniejszość.

[pinboard id=3249]

Foto: projekt c y n a m o n

Nie porównuj swojego życia z innymi

Każdy z nas jest inny, każdy idzie własną, wybraną przez siebie drogą. Jedni uczą się na błędach, inni uznają je za porażkę. Różnimy się zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Różnimy się jeśli chodzi o podejście do różnych spraw. Różnimy się doświadczeniami oraz reakcją na te doświadczenia. Wspierajmy się i pomagajmy sobie wzajemnie. Porównywanie tego, że on jest szczęśliwy do tego, że ja nie jestem szczęśliwy, bo nie jestem taki jak on, bądź nie mam tego co on jest totalnie nie zdrowym podejściem. Nie wiemy jaką drogę przeszedł ten człowiek, nie wiemy gdzie był kilka lat temu i co sprawiło, że jest w tym miejscu, w którym spotykamy go dziś.

Małe radości

Wspomniane powyżej rzeczy to klucze do naszego szczęścia, o których powinniśmy pamiętać na co dzień. Aby jeszcze bardziej pomóc naszemu szczęściu warto szukać go w sytuacjach, które spotykają nas każdego dnia. Warto szukać powodów do szczęścia, w zwykłym, codziennym życiu. “Szarość dnia codziennego”, “U mnie nic ciekawego” – takie pesymistyczne myśli na pewno nam w tym nie pomogą. Życie nie jest szare, kiedy nie pozwolimy mu takim być. Jak to nic ciekawego? A poranna rozmowa z przyjacielem, spacer w lesie, pączki na kwitnących drzewach, kawa w ulubionej kawiarni, wieczór z książką – czy to nie są ciekawe, dające nam radość sytuacje? Każdy z nas nosi w sobie wiele powodów do radości, a takie małe radości dnia codziennego to puzzle, które składają się w piękny obrazek zwany szczęściem.

[pinboard id=3251]

Foto: projekt c y n a m o n

Jest takie jedno słowo, w języku polskim …

… a brzmi ono: KONTEKST. Wszystko zależy nie od sytuacji, w której się znajdujemy, tylko od tego jak odbieramy tę sytuację. Często mówię ludziom na warsztatach: Wiedzą Państwo, że i w śmierci bliskiej osoby, można znaleźć coś, co sprawi nam radość? Na sali wówczas słychać szmer i ciche komentarze na temat psychologa, który chyba nie do końca dobrze się czuje. Naprawdę. Wyjdźmy poza to, co znamy. Spójrzmy na sprawy z kilku różnych stron. Pozwólmy sobie być szczęśliwym. Szczęście zależy tylko od nas. Nie od sytuacji, w której się znajdujemy czy obecności bliskiej osoby. Kiedy sobie to uświadomimy okazuje się, że naszym najlepszym przyjacielem jesteśmy my sami, a szczęście jest uczuciem, które wypływa wtedy, kiedy tego chcemy, a nie wtedy, kiedy dzieje się coś zewnątrz nas. Dbajmy o siebie i bądźmy szczęśliwi!

Maja Olejnik
Absolwentka psychologii na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS we Wrocławiu; aktorka poznańskich i wrocławskich grup teatralnych; aktorka pantomimy w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Pisarka, w 2018 r. wydała swoją pierwszą książkę [niestwierdzona], która była swego rodzaju teatralnym manifestem o życiu młodej kobiety z bagażem doświadczeń. Od kilku lat pracuje z różnymi grupami wiekowymi prowadząc zarówno warsztaty teatralne, muzyczne, psychomotoryczne jak i psychologiczne. Obszarem jej głównych zainteresowań jest powiązanie psychiki z ciałem w teatrze oraz szeroko pojęta psychosomatyka. Wciąż podnosi swoje kwalifikacje uczestnicząc w licznych kursach i warsztatach w kraju i za granicą. Prywatnie: wegetarianka, starsza uczennica medytacji Vipassana.

Artykuł Czym jest szczęście? pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.

Czas wysłannikiem choroby.

Choroba na chwile zasłania nam czas, zasłania cel, wybija z biegu, zwalnia rozpędzony zegarek tykający w naszym środku. Z w a l n i a m y.

Gdy zwolnimy, może odsłonić czas zapomniany, to co w tym czasie się zdarzyło, d o t k n ę ł o i zostało zapisane w notatkach serca / ciała / umysłu.

To może choroba, to może ból, to może cierpienie. Ma moc przypomnienia, moc wybicia z rozpędu, moc przemiany. Więc choroba trzyma wskazówkę, by pokazać – jestem tu…

[pinboard id=2066]

Dotknięcie – dzieciństwo

Dzieciństwo to ten czas, kiedy tworzymy credo, naszą wiarę i niewiarę, nasze podejście do życia. To czy będziemy biec mu naprzeciw, otwierać drzwi, wpuszczać, karmić, pozwalać mu się rozgaszczać, poznawać i zdejmować kolejne warstwy otuliny życia. Czy też będziemy, patrzyli zza firanki, ze strachem w oczach – A czego ono zaś chce?… i nie otwierać.

To jak przyjmujemy życie, czerpie z naszej indywidualnej historii. Zawiera się w tym wszystko co przeżyliśmy, zobaczyliśmy, wysłuchaliśmy, to co nas dotknęło. To, czego doświadczyliśmy.

Czas bezbronności, zabaw, dreptania za rodzicami. Czas całkowitego zespolenia. Czas zatopienia się i surfowania z czasem, zatracenia, wypełniania się sobą po brzegi, bycia w tym czym się akurat jest.

A w centrum tego dziecięcego świata są mama i tata. I to co od nich przychodzi do nas?
To jak mama przytula i ile było jej w tym czasie dla mnie? Jak pachnie jej obecność? Co mówi i jak to mówi? Czy jest tata, a jeśli jest to jak jest? Wszystko się liczy, zdarzenia i tła zdarzeń.

Centrum naszego świata to dom – dom, w którym dostajemy szkiełka, przez które kiedyś będziemy patrzeć na świat. Szkiełka te, odzwierciedlają wszystko czym nasiąknęli nasi rodzice, to co wiedzą o sobie i to czego nie wiedzą. To jak się zachowują, jak są i jak milczą – działa na nas. Całkowicie działa. My bez krytycznego patrzenia (wtopieni w ich patrzenie) i oni, najwięksi, najbliżsi. Właśnie Oni to nasz dom.

Ból

A ból tego czasu i jego niewygoda? Ta paradoksalna sielanka bycia jednością z matką, ojcem (lub przyjaźniej – mamą i tatą), od której dziecko nie potrafi się uwolnić?
Ta aura rodzinna wpływa na nas, kształtuje, tworzy z nas człowieka, na swoje podobieństwo.
I może się bałaś/eś wtedy. I byłaś/eś z tym sam/sama? I wówczas zaczęło się to, co na linii czasu przeistoczyło się w motyla choroby. Według Biologii Totalnej tworzą się wtedy przekonania – szkiełka, którymi patrzymy na życie.

To wszystko czego doświadczyliśmy w tym czasie, trzy pierwsze lata życia, według Biologii Totalnej, to najbardziej chłonny czas. Zapisujemy w mózgu wszystko. Tym bardziej zapisujemy to, czego się boimy lub wywołuje to w nas inne nieprzyjemne uczucia, trudne emocje (lęk, gniew, zagubienie). Podatność na zapisanie się takich przekonań wtedy jest większa. Żeby przetrwać muszę zrobić to i to – i bardzo w to wierzę, tak powstaje moje credo, absolutne prawo życia – nie do zakwestionowania.
Za tym idę ślepo, to może kierować moim życiem. Trudne uczucia rozdzierają miły stan błogości i bezpieczeństwa. I zapisują się bardzo szybko a jeśli z tym nic nie zrobimy, na zawsze.

Dzieciństwo to bardzo czuły punkt, i bardzo wrażliwy na dotyk – wszystkiego. To wszystko czego dotknęliśmy jako dzieci wydobywa się z nas kiedy się boimy. Bardzo boimy. To moment kiedy do akcji wkracza automatyczny mózg – i to co w nim zapisane.

Co zrobimy z tym strachem i tym kawałkiem życia, z którym się spotykamy?
Jak będzie wyglądało to spotkanie? Jak wpłynie ono na naszą chorobę? Bo jeśli: A) pozwolimy by strach odebrał nam spokój; B) dostrzegamy tylko dramat nie do rozwiązania; C) nie chcemy, nie potrafimy tego zaakceptować; D) zostajemy z tym sami… To wtedy powstaje grunt, na rozpoczęcie się procesu prowadzącego do choroby.

Więc najlepiej, nie stawiać oporu – akceptować to co się dzieje, wpuszczać i wypuszczać (wdech i wydech), i mówić – dać rzeczy słowo, o tym co się dzieje lub zdarzyło, nie odkładać na później. Dając wyraz, temu co się stało, w pełni przeżywając to co nas spotkało możemy dojść do zrozumienia – wtedy choroba, nie będzie musiała nas odwiedzać….

[pinboard id=2817]

Dzieciństwo to czas, w którym nie możemy bronić się fortecą rozumienia, po prostu chłoniemy.
Szczególnie w pierwszym okresie życia, kiedy nasza autonomia, niezależność jest jeszcze daleko przed nami. A gdy dorośniemy, po cichu możemy nucić słowa piosenki Kasi Nosowskiej (Basta) :

Po osi czasu drepczę
mam za plecami ciebie
powtórzysz mnie jak echo
znajdziesz w bliźniaczym geście

Piszę teraz o tym mniej przyjemnym, no ale bardzo znaczącym. Dotykającym nas. I warto może pójść za chorobą, by dać trochę więcej skupienia sobie i zrozumienia. Poczuć jak, pod naporem dzieciństwa, serce bije szybciej i mocniej.

Rodzimy się – czyli poród i jego znaczenie

Indywidualna historia życia, nasze doświadczenia, stety/niestety zapisują się w nas, w naszym ciele, w naszym mózgu. Zapis zaczyna się już dziewięć miesięcy przed poczęciem. Czyli jest tam wszystko, co przeżywali nasi rodzice. To z czym sobie radzili i nie radzili. Jest tam nasz początek, a nawet przedwstęp, czyli to wszystko co wydarzyło się przed naszym poczęciem (ba, nawet atmosfera podczas poczęcia). To co u naszych rodziców, okres ciąży, pierwsze lata życia. Ogólnie – wszystko to, co związane z naszym startem w życie.

W tym czasie rodzice tworzą projekt/cel dla dziecka i tym samym, dają mu mapkę do ręki, z wymazaną drogą życia – tacy partnerzy są ok a tacy to już nie, takie sytuacje są miłe i te już mniej, tu ci będzie dobrze, a tutaj nigdy nie wchodź… I wiele innych tego typu skryptów. Ich odnalezienie i rozszyfrowanie, według biologi totalnej, jest często kluczowe dla zrozumienia przyczyn choroby. W tym miejscu jest klucz – tutaj możesz znaleźć przesłanie choroby, z którym do ciebie przychodzi.

Choroba wykracza poza mój czas

Choroba zaczyna się wcześniej. Wykracza totalnie poza moją indywidualną pamięć – tam gdzie w głębokich podziemiach psyche żyją historie babek, prababek, dziadków, pradziadków. Czyli na nasze życie, na nasze chorowanie, może wpływać również to co oni przeżyli. Tak – to co mocno przeżyli nie umiera razem z nimi, idzie dalej i przechodzi do nas jakąś tajemniczą furtką.

Zastanawiam się więc jak w tej ilości możliwych wpływów znaleźć rozwiązanie.
Do drzwi nieżyjącej prababci już nie zapukam, by zapytać – co się babciu stało jak miałaś 16 lat?
Bo wiesz, może dlatego choruję…

Zagadkowość takiego spojrzenia na przyczyny choroby rodzi pewien dystans. Bo przecież tak wiele rzeczy jest niezależnych ode mnie. Jednak gdzieś tam zaczynam siebie widzieć i czuję się zaproszona do tego by zacząć samorozmowę/ samopoznanie, a nie tak jak dotychczas tuptać do lekarza.

[pinboard id=2819]

Ciało pamięta, choroba pamięta a ty może uciekasz od tej pamięci. Twoje widzenie siebie unika tematu. Zasłania się innymi sprawami, pędzi w inną stronę, oddalając się o od tego co siedzi w podświadomości.
O psychice wiemy już dużo. Porównanie naszej świadomości do szczytu góry lodowej, słyszał już prawie każdy. A cała reszta – ta ogromna część, ukryta pod wodą to nasza podświadomość i nieświadomość. Czyli ci głębsi my, bardziej ukryci, nie tacy prości i tak bardzo zależni, od naszych najbliższych, od czasu, od doświadczeń, od otoczenia. Zależni od różnych dotknięć. Choroba może być informacją od autentycznego ja, informacją zapraszającą do zmiany życia. Do wskoczenia w jego nurt.

Joanna Kisielewska
Filolożka, bajarka, arteterapeutka, aktywistka, poszukiwaczka. Pracuje ze słowem pisanym, dziećmi i dorosłymi. Opowiada baśnie (Bajdura), robi teatr z kobietami i dziećmi. Mama Bruna i Tymona.

Artykuł Choroba drogą do zdrowia pochodzi z serwisu Spokojny Umysł.